Zo ontstaan eetproblemen bij jonge meisjes dus. Het frustreert me, hoe is dit mogelijk? Waarom denken mensen niet na voordat ze iets zeggen? Ziet men dan niet hoeveel meisjes, maar ook jongens, er struggelen met een verstoorde eetrelatie? Een verkeerd zelfbeeld?

Ik zit op een sportschool nog even een kopje thee te doen voordat mijn volgende coachgesprekken beginnen. Naast mij  verzamelen zich om een wat oudere meneer allemaal jonge jongens en meiden. Ik denk zo rond de 16. Ik kom er achter dat het een klas is, ze gaan samen sporten. De groep wordt in tweeën verdeeld, groep 1 mag aan de cardio en bij groep 2 wordt een meting gedaan. Is dit relevant? Misschien een stukje bewustwording?

Meisje, je bent ver boven het gemiddelde

Mijn haren gaan rechtop staan als de leraar na het wegen en de vetmeting zegt: je bent ver boven het gemiddelde, meisje. Maar maak je geen zorgen, als je duursport gaat doen zakt je vetpercentage wel. Het meisje antwoordt: dus ik ben veel te dik?

eetproblemen bij jonge meisjes

Het meisje is allesbehalve dik, een prachtige slank lichaam en haar vetpercentage was 24%. Ik heb het gevoel dat deze leraar er totaal geen verstand van heeft. De andere meiden willen ook gemeten worden. Zie je wel “we moeten minder eten”.

De volgende komt uit op een vetpercentage van 25%, hij zegt: gewoon lekker gaan fietsen. Ik hoor de meiden samen praten: “ik voel me de laatste tijd al zo dik, zie je nu wel ik zei het toch”. En: “ik wil ook lijnen op mijn buik, ik snap nu waarom ik die niet heb”. Ik krijg er bijna buikpijn van, twee van zulke mooie jonge frisse meiden…

En zo ontstaan dus eetproblemen bij jonge meisjes

Die lijnen op hun buik hebben ze vast van social media, tv of één of ander magazine. Mijn handen beginnen te jeuken, ik kan het niet laten… De meiden raken steeds diepen verzeild in het “zie je wel ik ben te dik” verhaal. Ik loop op ze af en zeg dat ik voedingsdeskundige ben en vraag wat de meting aangaf. Bij de man die de meting deed viel zijn kaak open tot ongeveer op de grond. Ik trok mij er niks van aan, ik voel me betrokken bij dit soort gevallen. Dus ik vraag de meiden of ze enig idee hebben van wat een gezond gewicht is, ik vraag hoe ze zich voelen en waarom ze denken dat ze dik zijn.

Ik leg ze uit hoe zo’n meting normaal in zijn werk gaat en waarvoor normaal gesproken deze metingen worden gedaan, bijvoorbeeld bij mijn cliënten. Maar ik leg ze vooral uit wat gezond is, een gezond vetpercentage, dat het bij elk persoon anders is en hoe belangrijk vet ook voor ons is als vrouw. Ze luisteren aandachtig, ik kijk de man aan en zeg:

Meneer, we hebben een prachtig beroep, maar laten we dat dan ook goed gebruiken en ze daadwerkelijk iets leren!

Liefs,
Charlie