Was ik maar een normale eter…

4 reacties

  1. Heel mooi beschreven. Heb er zelf een heel lange weg voor afgelegd om dat eindelijk door te hebben. En toen moest ik het nog leren toepassen. Diëten leggen je een denkbeeldige vijand op: eten. Maar ik was uiteindelijk mijn grootste vijand. Ik heb moeten leren om naar mijn lichaam te luisteren en dat eten niet slecht is, maar wel de manier waarop ik met eten bezig was. Ben nu nog de hele dag met eten bezig, maar dat vindt niet meer tussen mijn oren plaats 😉

    1. Hoi Nicole,

      Wat een mooi verhaal, het avontuur naar “normaal” eten. Het heeft tijd nodig en op een dag denk je potverdikkie waar maakte ik mij druk om?

      Liefs Charlie

  2. Goed verhaal. Volledig mee eens ook. Hoe ga je door dat proces van voelen dat je genoeg hebt gehad?
    Ik heb een tijd geleden het geheim van slanke mensen gelezen. Dit gaat ook over waarom eet je, wat eet je en wat vind Je echt lekker. Om daar constant bewust mee bezig te zijn, vermoeid me ook. Hoe vind je daar de balans? Ik laat het dan weer los na een paar weken, maar wil nog zo graag luisteren naar me lichaam ….

    1. Hoi Natasja,

      Werkelijk voelen en niet luisteren naar dat stemmetje in je hoofd. Vol is vol. Heeft allemaal te maken met mindset, wat je denkt is wat je ziet. Laat al je gedachtes, angsten en onzekerheden los. Terug naar de basis. Komt de rest vanzelf, doodeng maar werkt fantastisch! Liefs Char

Geef een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

vijf × 4 =