fbpx

Ik vertel je hoe mijn burn-out echt voelt

Ik krijg de laatste tijd vaak de vraag, hoe doe je dat allemaal? Hoe voel je je nu echt? Of: ik zie niks aan je, je lacht nog steeds! Ik vertel je hoe mijn burn-out echt voelt op sommige dagen….

Als er iemand is die nooit burn-out zal krijgen, ben ik het wel. Dacht ik dus vóór mijn burn-out. Ik had deze echt niet zien aankomen en daardoor kwam de klap extra hard aan. Een totale identiteitscrisis. Falen. Ik heb een burnout. Ik. Hoe dan? Ik verloor mijn zelfvertrouwen, mijn kracht en alles in een. Ik zat daar, onderaan de put. Helemaal alleen.

Ik ben een looser

Een burn-out geeft je per direct een enkeltje identiteitscrisis. Ik voel mij zwak, emotioneel, uitgeput, kwetsbaar en niet in staat tot normaal functioneren. Alsof er letterlijk een black-out plaats vind in mijn hoofd. Ik ben ambitieus, enthousiast en had een boost zelfvertrouwen. In mijn werk wilde ik altijd de beste en de leukste zijn. Thuis wilde ik perfect zijn. Goed je best doen, anders ben je niemand.

Ik dacht dat ik een sterke krachtige vrouw was die alles aan kon…

Maar het was nooit goed genoeg. Dus moest ik er steeds een schepje bovenop doen. Nog een project erbij, nog een extra taak, maar ik deed het even graag en met plezier en zoals altijd met enthousiasme. Altijd en eeuwig opzoek naar bevestiging, waardering of erkenning. Twee jaar lang heb ik mijn ass er vanaf gewerkt om uiteindelijk door te breken en mijn baan te kunnen opzeggen voor Charlie’s Kitchen.

Mensen waren gewend geraakt aan wat ik allemaal deed. Het leek alsof het niets bijzonders was, even een fotootje plaatsen… En dat ik elke nacht tot 1 uur zat te studeren naast mijn fulltime baan werd als normaal gezien. Maar ik wilde bijzonder zijn, ik wilde erkenning (studie), ik wilde waardering (campagnes). Thuis nam mijn betrokkenheid af, ik werd cynisch. Uit zelfbescherming, om de pijn en de teleurstelling niet te voelen. Ik was toch niet goed genoeg, vond ik. Dat doet pijn, want deze gedachten had deze positiviteitsgoeroe nog nooit gehad!

burn-out

Keep on smiling

Het maandenlange racen in een formule 1 eindige in een crash. Ik werkte hard, maar het leek alsof er steeds minder uit mijn handen kwam. Dus werkte ik nog harder, ik moest en zou presteren. Toen begon de neerwaarts spiraal.

Ik maakte fouten. Vergat letterlijk alles. Mensen die dichtbij stonden stootte ik af. Ik werd bang voor ze. Bang om ze teleur te stellen, ik stel immers niks voor… Je voelt je letterlijk de gebeten hond. Alles voelt als een aanval. Diep heel diep van binnen zit het “ik ben niet goed genoeg” vast geroest!

Ik ben op een slechte dag zeer prikkelbaar en kortaf. Val uit om het minste of geringste. Ik krijg soms woede-uitbarstingen, gevolgd erge schuldgevoelens. Of zit huilend achter mijn laptop, ik voel mij gefrustreerd en in de steek gelaten door mijn lichaam. Door iedereen.

Uiteraard begon mijn lichaam ook uit te vallen. Het begon met buikpijn, hoofdpijn en slecht slapen. Maar het werd erger door vocht vasthouden, hartkloppingen en ga zo maar door.  Ik kon op een dag gewoon niet eens meer sporten, want  alles aan mijn lichaam deed pijn. ALLES, ik voel mijn botten, mijn hart en mijn huid die brandt.

Lichaam, wat doe je mij aan?

Zo’n pijn en extreme vermoeidheid voelen is heftig, als je moe bent ontstaan angst en onzekerheid en gaat dat stemmetje in je hoofd extra werk doen. Charlotte je bent het niet waard. Laat iedereen los, ga onder je deken liggen en blijf maar daar. Niemand wil jou. YOU SUCK. Die gedachten geven je een benauwd gevoel, een pijn op de borst en een hoge ademhaling. Dit zorgde bij mij voor een soort hyperventilatie, ik heb dat blijkbaar in mij. Mijn hersenen krijgen niet genoeg zuurstof op de realistische kant, waardoor ik dingen voel en zie die er niet zijn. De paniekaanval. Ik krijg een hartstilstand. Ik heb een hersenbloeding. Zie je, mijn arm tintelt ik ben niet oké. Ik ga dood. Ik heb een erge ziekte. De huisarts vertelde dat dit volkomen normaal is, ik ben niet depressief of gek, dit komt puur door de stress, vermoeidheid, uitputting en zuurstoftekort.

Ik voelde me continu moe. Op een bepaald moment word ik me erg bewust van mijn hartslag. Het leek alsof ik bij het minste of geringste buiten adem raakte en mijn hart op hol sloeg. Avond aan avond lig ik angstig in bed ook mijn hartslag te voelen. Misschien word ik niet meer wakker…. De paniek is niet te beschrijven. Ik weet toch wat ik voel? Of toch niet…

Mijn lichaam heeft me in de steek gelaten

Of ik dat nu wil of niet. Ik voel me in de steek gelaten door mijn eigen lichaam. Ik kan het niet meer. Iedereen vind me vast een loser, een aansteller…of waardeloos. Met zweet in de handen en een bonzend hart heb ik mijn verhaal gedaan, huilend achter de PC. Voor degene die hem nog niet hebben gelezen: “Een burnout, terwijl je je beter voelt“.

Ik hoop door middel van mijn artikelen dat mensen die in hetzelfde schuitje zitten zich minder alleen voelen, want geloof me, je voelt je eenzaam in zo’n periode. Maar dat ben je niet, heel veel mensen hebben last van een burn-out en deze klachten. Ik kan nog uren huilen, bang dat het nooit meer goed komt… Zeg nu eerlijk, als je dit leest komt het vrij slecht over. Maar zo voelt een burn-out, je bent leeg en je reservetank is ook leeg. En ja, al deze klachten zijn ‘normaal’ bij een burn-out. Je hersenen zijn overgevoelig, je ziet alles sterker, hoort meer, ruikt meer en heb 1000 keer meer gedachten.

Mijn therapeut vind het een wonder hoe ik nog kan functioneren op sommige dagen, maar ze zegt ook dat ik rete sterk en positief ben en dit kan. In mijn vorige blog, “Een burnout, hoe nu verder” vertelde ik jullie hoe ik stappen heb gemaakt en waarom ik alles nu een stuk positiever zie. Ik geloof dat alles met een reden gebeurt, deze burn-out geeft mij o.a. mooie inzichten gegeven. Eén van deze inzichten deelde ik in “Een brief aan de oude Charlotte“. Want ik word nooit meer zoals ik was, ik word de 2.0 versie. Hoe mooi is dat? Door de burn-out kan ik groeien als mens, groeien als persoon en mijn grenzen bepalen. Ik ga hier sterker uitkomen!

Je bent niet alleen!

Artikel geschreven in begin eind 2017

PS: een gezonde leefstijl opbouwen na je burnout? In kleine stapjes werken aan meer energie maar vooral balans? Neem dan een kijken op www.echtinbalans.nl/programma

Zo herstelde Charlotte;

======================================================================

Direct meer energie door meer variatie in de keuken!

Het is een feit: mijn allereerste boek is er!!!!!

En niet zomaar een boek, er staan 70 makkelijke en gezonde recepten in die zo op tafel staan, met producten die je gewoon in de supermarkt haalt. Ik hou van simpel ;-)

Daarnaast deel ik in mijn boek mijn 10 golden rulez voor meer balans in jouw leven en ik deel ook nog eens praktische tips om je energieniveau te verhogen of stabieler te houden! 

Zoals ik al zei: dit is niet zomaar een boek. Hier vind je alles voor een gezonde leefstijl, meer energie, lekker in je vel zitten en vooral een leven #ECHTINBALANS, waar genieten met een grote G voorop staat!

Ik ben zo trots op het eindresultaat, het is echt een cadeautje in de keuken. En ik hoop dat jij net zo enthousiast wordt van dit boek, dat het een deel wordt van jouw keuken en dat je vooral vaker tijd gaat doorbrengen in de keuken. Want de keuken is MAGISCH! Hier heb je mooie gesprekken, verbind je met elkaar en start je basis: energie!

Een kijkje in mijn boek of bestellen doe je hier ←

Wat vinden zij ervan?

‘Een mooi, overzichtelijk boek dat een goede kijk geeft in het gezonde leven van Charlie.’

Hugo Kennis, televisiekok bij 24Kitchen

‘Geweldig om te zien hoe jij de afgelopen jaren bent gegroeid. Je hebt veel geleerd en veel gedaan. Nu ben je een voorbeeld voor vele anderen en deel je jouw waardevolle kennis in dit boek. Ik hoop dat je er veel mensen mee mag inspireren tot hun mooiste leven!’

Michael Pilarczyk, auteur en mindsetcoach

Lienke de Jong, Dear Good Morning, ochtendgekkie, Boek

‘Ik ben geen keukenprinses maar hou wel van lekker en gezond eten. Ik vind het een boek waarvan ik denk ‘dit kan ik ook maken’. Dat maakt mij enthousiast om aan de slag te gaan, ik bleef bladeren. Super mooi en tof boek!’ 

Lienke de Jong, Dear Good Morning

‘Charlie is een van de meest energieke mensen die ik ken. Haar positieve kijk op het leven is bewonderenswaardig, met haar eerste kookboek deelt ze dat met iedereen.’ 

Danny Jansen, televisiekok bij 24Kitchen en kookboekenauteur

Deel op facebook
Facebook
Deel op pinterest
Pinterest
Deel op google
Google+
Deel op linkedin
LinkedIn
Deel op print
Printen

Welkom

Hi,

Vanaf mijn keukentafel deel ik hier heerlijke recepten. Makkelijk en lekker, maar vooral in balans!

Met meer dan 25.000 unieke bezoekers per maand durf ik toch wel te zeggen dat mijn keuken populair is!

Naast recepten deel ik vanaf mijn keukentafel al mijn tips voor meer energie en neem ik je mee op mijn persoonlijke reis naar het recept voor een leven #echtinbalans.

Liefs,
Charlie

winnaar foodblog awards

Volg ons op social media

Facebook

Pinterest

YouTube

Instagram

LinkedIn

OVER DE AUTEUR
GERELATEERDE BERICHTEN

28 gedachtes op “Ik vertel je hoe mijn burn-out echt voelt”

  1. Avatar

    Zo mooi geschreven, en heel herkenbaar voor mij, maar de huisarts wil op de een of andere manier niet naar me luisteren of zo.

  2. Avatar

    Wat knap dat je hier zo over schrijft. Zelf durf ik dat niet goed maar het is heel herkenbaar. Ben 50% ziekgemeld nu maar mijn manager denkt dat 100% beter is. Dinsdag naar de huisarts voor advies. Voel me een mislukking en wat als ik niet kan werken? Alles wat ik ben haal ik daar uit (naast mijn blog). Denk dat mijn he3 ik op de schop moet en zie daar zó tegen op 🙁 Vind het allemaal behoorlijk eng…

    1. Avatar

      Waarom niet? Wat maakt de mening van anderen uit? We zijn toch ook een mens met gevoel? Je bent alles behalve een mislukkeling, je kiest voor jezelf en je eigen ontwikkeling. Ga opzoek naar een burnout coach, helpt mij enorm! You got this girl Liefs

      1. Avatar

        Bedankt voor de tip! Heb het ook met se wereld gedeeld ik loop namelijk vast op het stukje acceptatie bij mezelf. Dankjewel, nu op alle vlakken ziekgemeld en tijd om beter te worden.

  3. Avatar

    Heel mooi verwoord. Inderdaad ontzettend herkenbaar, zelf als 19 jarige een burnout gehad en 2 jaar later heb ik soms het gevoel dat het allemaal even te veel wordt. Want ik wíl mijn propedeuse halen, want ik wíl het beroep waarvoor ik nu studeer later uitvoeren. Maar heel bang ben ik wel.

  4. Avatar
    Jessica van Amelrooij

    Mijn adem stokte even het moment dat ik las over dat je avond aan avond angstig in bed ligt, dat je bang bent voor je eigen hartslag.. dit heb ik helaas precies hetzelfde ervaren een jaar geleden. Vreselijk dat je dit mee moet maken! Heel erg veel sterkte en je komt hier weer uit, dat weet ik zeker xxx

  5. Avatar

    Charlotte, wauw. Beetje eng om te reageren, maar jij stelt je zo open en moedig op door dit op te schrijven! Dus vind ik het belangrijk om te laten weten dat je niet alleen bent (ookal voelt dat soms wel zo misschien). Ik ben momenteel herstellende uit een burn-out en jouw geschreven stuk is precies hoe ik mij voelde. Vooral de woede uitbarstingen om niks is voor mij ontzettend herkenbaar. Er waren zelfs dagen dat mijn man of mijn moeder mij uit bed moesten halen, aan moesten kleden en ervoor moesten zorgen dat ik at en dronk; ik kon het niet meer. Zo ontzettend moe en alles in mijn lichaam deed zo’n pijn.
    Sterkte, het komt uiteindelijk goed en leer je je eigen grenzen kennen door goed naar je lichaam te luisteren. Liefs

    1. Avatar

      Lieve Kim,
      Wat ontzettend tof dat je toch reageert, heel stoer! We zijn niet alleen, we zijn mens en iedereen zit er wel eens doorheen. De een iets dieper dan de ander. We komen er bovenop zolang we blijven werken aan onszelf! Liefs en knuffel

  6. Avatar

    Een burn-out is echt verschrikkelijk maar eigenlijk ook super waardevol. Uiteindelijk heeft de burn-out die ik heb gehad mij een nieuw en beter beginpunt gegeven die ik nooit had willen missen, ondanks alle klachten die erbij komen. Ik hoop echt dat je er minstens 300% sterker uitkomt! En weet dat je enorm gelieft ben door Jezus ook in deze soms donkere tijden.❤️

    1. Avatar

      Lieve Denise,
      Het is zo waardevol, ik geloof oprecht dat dit met een reden gebeurd is. Soms moet je ergens dwars doorheen om verder te komen. Een soort wake up call, wat wil ik echt? Wie wil ik zijn? Wat kan ik aan?

  7. Avatar

    ik heb keihard tegen mijn burn-out gevochten maar toen ik er eindelijk aan toegaf voelde dat zo fijn. Alsof het eindelijk mocht, vooral van mezelf. Nu ik mijn lichaam rust heb gegeven merk ik dat ik sneller herstel. Ik herken de signalen nu ook. Op dit moment heb ik een kleine terugval dus ik doe weer rustig aan.
    Aan iedereen: Dus als er wordt aangegeven dat je misschien nog minder moet werken zou ik daar vooral naar luisteren. Ik wilde nu dat ik dat ook eerder had gedaan, maar begrijp het ook als je het idee hebt dat je daar nog niet aan toe bent. Dat komt dan vanzelf wel.

  8. Avatar

    Heel mooi en eerlijk geschreven en beschreven.
    Zo herkenbaar. En zo cliché, het maakt je sterker. Ik vind het heel tof om te zien en lezen hoever je bent gekomen. Echt gegaan voor je droom! Be proud!
    Liefs Nadine

  9. Pingback: De eerste verschijnselen van een burn-out - Charlie's Kitchen

  10. Pingback: Waarom een burn-out soms gewoon noodzaak is - Charlie's Kitchen

  11. Pingback: Ik dacht dat ik nooit meer uit deze depressie zou komen - Charlie's Kitchen

  12. Avatar

    Na een depressie en herstellende van een burn-out kan ik alleen maar zeggen. Ik omarm je met duizende armen, ik zie je, ik voel je, ik snap je. Je hebt het fantastisch verwoord.

  13. Pingback: Kleine stapjes brengen grote dingen - Charlie's Kitchen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top
Charlie's Kitchen draait op SYS PlatformSYS Platform