Het punt dat mijn enthousiasme mij de das om deed bereikte ik niet door de leuke dingen, maar door de dingen die ik “moest” van mezelf. NU, terugkijkend op de laatste maanden, weet ik het zeker. Ik was overspannen. En dat kwam niet door werk maar voornamelijk door de dingen die ik mezelf oplegde.

Herkenbaar?

Je zou je bijna afvragen “hoe vaak moet je vallen Char”, want de meeste mensen die mij volgen weten dat het niet de eerste keer is dat ik op de bank zat als een hoopje ellende. Mijn lichaam trok het gewoonweg niet meer. De perfecte vrouw, de leukste vriendin, de sportiefste, een goedlopende site, netwerken op events etc.

Ze is egoïstisch geworden

Ik had nergens meer energie voor, tanden poetsen vond ik al een hele opgave. Als iemand een whatsapp stuurde was zelfs deze prikkel al teveel, geen zin in. Omdat ik ineens een enorme grens aangaf of zelf soms een soort van verdwenen was, kwamen natuurlijk de verhalen.

Ze denkt alleen maar aan zichzelf

Als je niet iets aan de situatie kunt veranderen of met de spanning/druk kunt omgaan, dan ben je overspannen. Bij iedereen uit zich dit anders. Bij mij stopte mijn creatieve brein, het plezier in koken verloor ik en ik zocht een uitvlucht in feesten. Niet nadenken, keiharde muziek en niemand die een diepgaand gesprek met je wil voeren. Rust.

Een nachtje slapen deed niet meer wat het moest doen

Elke ochtend een koffie erin om wat energie te krijgen om weer te “presteren”. De druk van een eigen bedrijf is groot, niet werken is geen geld. Niet posten is minder bezoekers, minder bezoekers is minder kans op werk en minder werk betekent minder geld om ook allemaal toffe dingen voor jullie neer te zetten.

Overspannenheid geeft psychische en lichamelijke klachten, zoals piekeren, opvliegendheid, slaapproblemen, moeheid, hoofdpijn en duizeligheid. Ik had het vooral heel erg benauwd en voelde mij in een hokje geduwd. En ik ben hier zeker nog niet uit, maar het gaat inmiddels echt zoveel beter. Ik kan weer ademen, genieten van kleine dingen en begin langzaam weer overzicht te krijgen.

Geef je grens aan

Wat is het eng, je grens aangeven. NEE durven zeggen. Want wat zullen ze wel niet denken als jij een verjaardag afzegt? Of als je een keer niet gaat sporten? Het is een proces, maar op een bepaald punt moet je wel, heb je geen keus meer. Je lichaam laat je in de steek. Ik weet niet precies hoe ik het in woorden moet uitdrukken, maar ik voel het heel duidelijk als ik nee moet zeggen.

Ik kan dan niet meer, ik ben leeg, op en energieloos

De enige manier is accepteren, de gedachten er gewoon laten zijn en loslaten. Loslaten om erg te vinden wat anderen over je denken of van je vinden. Dit is jouw leven, jouw lichaam en alleen jij kan jouw leven inrichten zoals jij het wil. En het is keihard, het is niet makkelijk, maar de mensen die jou accepteren zoals je bent, die je steunen en liefhebben…

…dat zijn echte vrienden

Lieve volgers

Ook over “hier” heb ik natuurlijk zo mijn gedachten. Bang dat jullie vinden dat er minder te zien is van Charlie, bang dat jullie hier geen inspiratie meer uit halen en bang dat ik de connectie met jullie verlies.

Ik ben altijd eerlijk tegen jullie, deelde altijd persoonlijke blogs en het klopt dat jullie dit de laatste maanden minder hebben gezien. Ik moest dit even zelf doen, ik moest mezelf terugvinden. Werken aan mezelf, werken aan wie ik wil zijn, waar ik wil staan en wie ik om me heen wil hebben. Bedenken welke mensen me energie geven en vooral: hoe ga ik ervoor zorgen dat ik nooit meer op dit punt beland.

Vanaf nu zullen jullie langzaam de groei terug zien komen, Charlie’s Kitchen is niet alleen meer een website voor heerlijke gezonde voedzame recepten.

Life is a Kitchen

Met het lanceren van de nieuwe website, mijn nieuwe logo en eerste E-Book is de toon gezet. Het is meer dan een website, het wordt een platform met genoeg inspiratie voor jullie van mij en de mensen om mij heen die mij energie geven en inspireren. Jullie zullen meer persoonlijke blogs van mij lezen, ik ga jullie smaakpapillen testen, jullie bewustwording op de proef stellen en jullie voorstellen aan gastbloggers.

Het is eruit!

Ik was overspannen, ik ben herstellende, ik ben er nog lang niet, maar ik voel me goed en de nieuwe “mij” is geboren.

enthousiasme

Liefs,

Charlie