Een burnout, hoe nu verder Charlie?

Een burnout, hoe nu verder Charlie?

Ik schrijf de titel “Een burnout, hoe nu verder Charlie?” en de tranen lopen over mijn wangen. Tranen van onmacht, tranen van frustratie, tranen van geluk (leg ik later uit) en tranen om jullie mooie reacties op mijn vorige blog (lees hier).

Want wat heb ik veel mailtjes gehad, privé berichten, reacties op Facebook en Instagram. Onbeschrijfelijk wat dit met mij deed, jullie lieve woorden en eigen ervaringen. Want hoeveel mensen kampen met deze gedachtes of gaan door eenzelfde soort periode heen? Veel van jullie vonden het knap dat ik dit durfde te delen, maar waarom zou ik dit niet durven? Ik ben ook maar een mens, we maken allemaal dingen mee en waarom niet het patroon doorbreken? Niemand kan aan de buitenkant zien hoe ik mij van binnen voel, wat ik denk en waar ik bang voor ben.

Je zal wel gaan stoppen met werken?

De vraag of opmerking die ik het meest kreeg was, je gaat vast stoppen met werken, neem alle rust en ga helemaal niks doen. Laat één ding heel duidelijk zijn, ik ga niet stoppen met werken en ik ga al helemaal niet niks doen. Als ik ergens ongelukkig van word is het dat. Begrijp mij goed, ik ga zeker een hele grote stap terug doen en leg je later in deze blog uit hoe. Iedereen ervaart een burnout anders, belangrijk is dat je wel dingen blijft doen waar je blij van wordt. En dat je je omringt met mensen die je energie en liefde geven.

Ik heb voornamelijk last van extreme vermoeidheid, emoties en paniekaanvallen. Klinkt allemaal heel erg, maar met de juiste mensen om mij heen gaat dit elke dag een stapje beter. Ik heb de bodem van de put bereikt een aantal weken terug, erger kan niet. Geloof me, ik was een hoopje ellende. Ik ben klimmende, elke dag een heel klein ienie mini stapje vooruit/omhoog en dat voelt fijn. Dit betekent niet dat ik niks meer kan, integendeel!

burnout

Positieve verandering

Door het verbreken van mijn relatie na 10 jaar, het weggaan van mijn basis (huis/katten en keuken) en terug te gaan naar mijn ouders, was ik volledig verdwaald. Ik klampte mij helemaal vast aan aan mijn bedrijf, dit wil ik niet kwijtraken, dit is mijn droom. Mijn bedrijf werd in mijn ogen mijn basis. 70 à 80 uur per week knallen, elke ochtend vroeg sporten en elk weekend feesten met vrienden. Dat houdt niemand vol, ook ik niet.

Ik kan diep vallen, een dramaqueen zijn, veel huilen en denken dat ik doodga. Maar ik kan ook snel relativeren en gelukkig heb ik ook een coach die mij daarbij helpt. Stel jezelf goede vragen, wat heb ik nodig om meer rust te ervaren? Wie geven mij energie? Waar word ik blij van?

Laten we beginnen met werk, ik heb alle lezingen en workshops tot 1 januari geannuleerd, 3 fotoshoots en een programma dat voor jullie nog niet bekend was. Terug naar de basis, website en foodcoaching. Van mijn coachgesprekken bij Fitland krijg ik energie, ik kan dit zelf indelen dus dat is fijn.

Daarnaast vind ik rust in het koken, eten moet ik toch en deze recepten kan ik mooi met jullie delen. En ook hierin ben ik vrij, wanneer ik wil bloggen en wanneer ik mij goed voel. Maar zoals jullie weten heb ik doelen en dromen en die laat ik niet zomaar varen. Hoogstens geef ik mijzelf gewoon langer de tijd om deze te behalen. Ik kan dan ook niet wachten om jullie vanaf donderdag mijn team, je leest het goed #TEAMCHARLIE aan jullie voor te stellen.

#TEAMCHARLIE

Ik heb de afgelopen 4 weken heel wat gesprekken gehad met toppers die mij kunnen versterken, mensen die iets toevoegen aan mijn visie en ik kan met trots vertellen dat ik intens blij ben met de keuzes die ik gemaakt heb. Ik doe geen stap terug, ook niet drie, nee… ik ga leiden. Vanaf de zijlijn stuur ik mijn team aan en gaat mijn bedrijf door. Ondertussen kan ik rust nemen, nieuwe inzichten opdoen en jullie blijven inspireren met receptjes en artikelen. En dit voelt zo goed! Omdat ik heb losgelaten en van bovenaf ben gaan kijken en mijzelf goede vragen heb gesteld, zijn veel dingen duidelijk geworden. Ik kan niet alles alleen doen en dat is ook helemaal niet leuk!

Dus op de vraag of ik nu ga stoppen met werken hebben jullie je antwoord. Ik ga van 80 uur naar misschien 25 uur per week en vooral lekker met mijzelf bezig zijn. Ze zeggen niet voor niks, een burnout is het mooiste cadeau dat je kunt krijgen ondanks de lichamelijke klachten. Ik sta dichter bij mijzelf dan ooit, kan mijn lichaam beter aanvoelen en ben nog nooit zo dankbaar geweest voor de mensen om mij heen. De positieve mindset en mijn enthousiasme die ik heb helpt mij dan ook zeker bij mijn herstel.

Bij een burnout ben je snel overprikkeld

Ik ben snel overprikkeld en dan komt de paniek om de hoek kijken. Ik zal hier eerdaags een blog over schrijven hoe ik dit aanpak en waar je op kunt letten. Eentje weten jullie al, doe die stomme telefoon weg (lees hier) en maak goede keuzes voor een goede nachtrust (lees hier). Ik heb gezorgd voor een stabiele basis, en potverdikkie wat hou ik veel van haar, ik mag bij een vriendin wonen totdat ik iets voor mijzelf heb gevonden. Basis, liefde en vertrouwen. Zo belangrijk!

Ik probeer niet teveel vooruit te denken en voor even hier in het nu te zijn. Elke dag is anders, soms voel ik mij goed en ga ik lekker fietsen en even werken andere dagen ben ik intens moe en lig ik erbij als een vaatdoek. Maar ik luister naar mijn lichaam en gelukkig kan ik dit nu, met de keuzes die ik heb gemaakt met mijn werk, ook makkelijk aan. Ik heb geen baas die in mijn nek hijgt, ik heb de tijd om aan campagnes te werken, gaat het in de ochtend niet dan gaat het een paar uur later wel. Prioriteiten stellen, rust en terug naar de basis. Ik blijf het herhalen!

Dus lieve volgers ik wil jullie nogmaals bedanken voor al jullie lieve berichtjes, ik heb ze bijna allemaal beantwoord en ik waardeer het enorm. Het geeft zoveel energie en kracht. Omdat ik 30 ben, een burnout heb, vriendloos ben en nog geen kinderen heb betekent dat niet dat ik verloren ben. Alles behalve…

Dit is een nieuwe start, een nieuwe weg naar een heel mooi nieuw avontuur!

Liefs,
Charlie

P.S: Welk onderwerp zien jullie graag terugkomen met betrekking tot een burnout of het dertigers dillema volgende week?

Print Friendly, PDF & Email

15 reacties

  1. Heel mooi verwoord Charlie, hoe goed dat iedereen ook goed bedoelde adviezen geeft, je je eigen hart volgt wat voor jou goed voelt en wat jou geluk en blijdschap brengt. Echt super goed. Ik denk of ervaar zelf dat dat de beste weg is om sterker uit die burn-out te komen. Zet m op en op naar veel moois, geluk en liefde!! Dikke knuffel!!

    1. Hoi Kim,
      Bedankt voor je lieve berichtje!
      Liefs,
      Char

  2. Ik vindt het zo mooi geschreven van je en ben blij dat je het deelt ik zit in dezelfde situatie maar bij mijn gaan ze nu kijken naar chronische vermoeidheid. Maar ik ben er al vanaf 2011 mee bezig en ik wordt er nu een beetje moederloos van dat ze niks kunnen vinden en het niet weten, en de jaren gaan zo voorbij dit jaar is ook al bijna weer om, zo frustrerend.

    1. Ahhh tof om te horen Bianca!

  3. Goed dat je niet meteen van veel naar niets springt; doseren zoals je schrijft lijkt me heel verstandig. Sterkte!

    1. Het voelt ook goed, dankje wel voor je berichtje!

  4. Prachtig geschreven Charlie! Alle liefde en kracht toegewenst, al geloof ik dat je zelf al zo onwijs sterk bent!! Ik heb altijd geleerd.. groeien doet pijn. En zo is het maar net! Wat ga jij hier alleen maar sterker en mooier uitkomen!!

    1. Ahhhhh lief Winnie!!!

  5. Wauw! Mooi geschreven! Super fijn dat je bewust aan het kiezen bent voor wat jou gelukkig maakt!! Je komt er zeker bovenop! Ik ben trots op jou! Neem alle tijd die je nodig hebt 🙂

    1. Lieve Eveline,
      Wat een lief berichtje, je geeft me energie!!!
      Liefsss

  6. Lieve Charlie,
    Je komt hier sterker uit, dat beloof ik. En een leuke vent voor je gaat je ook lukken.

    1. YES EEN LEUKE VENT!!!!

  7. Lieve Charlie,

    Heb je gisteren gezien en lees nu pas je berichtje. Anders had ik je gisteren verteld dat ik trots op je ben dat je je kwetsbaarheid durft te tonen en je ondanks alles positief in het leven blijft staan. Luister goed naar je lichaam.

    Liefs Pamela

  8. super goed van je Charlie dat je een stap erug kan doen!
    Ik zelf heb anderhalfjaar geleden thuis gezeten maar ben helaas te snel weer begonnen door de druk van een baas…nu merk ik dat ik weer tegen die muur aan loop
    het is zo belangrijk om taken naar anderen over te dragen en om hulp te vragen super dat je dit nu hebt gedaan! ik zou hier zeker graag meer over lezen gezien ik mezelf enorm herken in jouw blogs

    ga zo door! xxxxx


Geef een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

drie × vijf =