Dit is een brief aan de oude Charlotte, geschreven in het heden, want ik wil je zoveel zeggen…

Lieve Charlotte,

Waarom was je zo hard voor jezelf?

Waarom moest het altijd meer?

Altijd beter?

Ik zie foto’s van vroeger en zie een knappe slanke vrouw. Jij vond jezelf niet knap, verstopte jezelf in broeken, want niemand mocht je benen zien.

In de bloedhete zomer liep je in lange broeken, je verstopte je zogenaamde wallen onder grote zonnebrillen en droeg wijde shirt omdat je buik niet strak genoeg was.

Waarom zag je niet hoe mooi je was?

Lieve Charlotte,

Je vergat de belangrijke dingen, je vergat in het nu te leven en dankbaar te zijn. Keer op keer kwam je huilend op de bank terecht omdat je weer over je grens was gegaan. Waarom? Ik zag je werken, tot diep in de nacht en elke dag weer. Trainen totdat je niet meer kon en maaltijden overslaan omdat je “moest” afvallen. Voelde je je gelukkig of was het een vlucht? Naar welke perfectie streefde je?

Maar lieve Charlotte,

Deze power en kracht van doorzetten heeft je ook zoveel laten zien, zoveel dingen laten beleven en je op plekken laten komen waar je niet over durfde te dromen.

Let een beetje op jezelf.

Wees eens lief voor jezelf.

Zorg voor jezelf.

Je bent het waard

En jij, nieuwe Charlotte,

Brief aan de oude Charlotte

Kijk eens wat voor moois je om je heen hebt.

Wees dankbaar en geniet intens van alles wat op je pad komt.

Open je hart weer en verover iedereen met je enthousiasme.

Want het komt allemaal goed, links of rechtsom.

You will be fine!

Charlotte