Ik vertel je hoe mijn burn-out echt voelt

23 reacties

  1. Prachtig geschreven en respect dat je het durft te delen met anderen. Xx

  2. Zo mooi geschreven, en heel herkenbaar voor mij, maar de huisarts wil op de een of andere manier niet naar me luisteren of zo.

  3. Wat knap dat je hier zo over schrijft. Zelf durf ik dat niet goed maar het is heel herkenbaar. Ben 50% ziekgemeld nu maar mijn manager denkt dat 100% beter is. Dinsdag naar de huisarts voor advies. Voel me een mislukking en wat als ik niet kan werken? Alles wat ik ben haal ik daar uit (naast mijn blog). Denk dat mijn he3 ik op de schop moet en zie daar zó tegen op 🙁 Vind het allemaal behoorlijk eng…

    1. Author

      Waarom niet? Wat maakt de mening van anderen uit? We zijn toch ook een mens met gevoel? Je bent alles behalve een mislukkeling, je kiest voor jezelf en je eigen ontwikkeling. Ga opzoek naar een burnout coach, helpt mij enorm! You got this girl Liefs

      1. Bedankt voor de tip! Heb het ook met se wereld gedeeld ik loop namelijk vast op het stukje acceptatie bij mezelf. Dankjewel, nu op alle vlakken ziekgemeld en tijd om beter te worden.

  4. Bedankt voor je verhaal. Eng herkenbaar terwijl ik geen burn out heb. Zie veel dingen bij mezelf…

    1. Author

      Iedereen heeft momenten dat ze er even doorheen zitten. De kracht is dit herkennen en je rust pakken! Liefs Char

  5. Mooi en knap geschreven en zo ontzettend herkenbaar. Dank je wel en sterkte met alles x

  6. Heel mooi verwoord. Inderdaad ontzettend herkenbaar, zelf als 19 jarige een burnout gehad en 2 jaar later heb ik soms het gevoel dat het allemaal even te veel wordt. Want ik wíl mijn propedeuse halen, want ik wíl het beroep waarvoor ik nu studeer later uitvoeren. Maar heel bang ben ik wel.

    1. Author

      Jij bent sterker dan die stem in je hoofd. Ga werken aan je mindset en je kan straks alles aan topper!

  7. Mijn adem stokte even het moment dat ik las over dat je avond aan avond angstig in bed ligt, dat je bang bent voor je eigen hartslag.. dit heb ik helaas precies hetzelfde ervaren een jaar geleden. Vreselijk dat je dit mee moet maken! Heel erg veel sterkte en je komt hier weer uit, dat weet ik zeker xxx

  8. Charlotte, wauw. Beetje eng om te reageren, maar jij stelt je zo open en moedig op door dit op te schrijven! Dus vind ik het belangrijk om te laten weten dat je niet alleen bent (ookal voelt dat soms wel zo misschien). Ik ben momenteel herstellende uit een burn-out en jouw geschreven stuk is precies hoe ik mij voelde. Vooral de woede uitbarstingen om niks is voor mij ontzettend herkenbaar. Er waren zelfs dagen dat mijn man of mijn moeder mij uit bed moesten halen, aan moesten kleden en ervoor moesten zorgen dat ik at en dronk; ik kon het niet meer. Zo ontzettend moe en alles in mijn lichaam deed zo’n pijn.
    Sterkte, het komt uiteindelijk goed en leer je je eigen grenzen kennen door goed naar je lichaam te luisteren. Liefs

    1. Author

      Lieve Kim,
      Wat ontzettend tof dat je toch reageert, heel stoer! We zijn niet alleen, we zijn mens en iedereen zit er wel eens doorheen. De een iets dieper dan de ander. We komen er bovenop zolang we blijven werken aan onszelf! Liefs en knuffel

  9. Een burn-out is echt verschrikkelijk maar eigenlijk ook super waardevol. Uiteindelijk heeft de burn-out die ik heb gehad mij een nieuw en beter beginpunt gegeven die ik nooit had willen missen, ondanks alle klachten die erbij komen. Ik hoop echt dat je er minstens 300% sterker uitkomt! En weet dat je enorm gelieft ben door Jezus ook in deze soms donkere tijden.❤️

    1. Author

      Lieve Denise,
      Het is zo waardevol, ik geloof oprecht dat dit met een reden gebeurd is. Soms moet je ergens dwars doorheen om verder te komen. Een soort wake up call, wat wil ik echt? Wie wil ik zijn? Wat kan ik aan?

  10. ik heb keihard tegen mijn burn-out gevochten maar toen ik er eindelijk aan toegaf voelde dat zo fijn. Alsof het eindelijk mocht, vooral van mezelf. Nu ik mijn lichaam rust heb gegeven merk ik dat ik sneller herstel. Ik herken de signalen nu ook. Op dit moment heb ik een kleine terugval dus ik doe weer rustig aan.
    Aan iedereen: Dus als er wordt aangegeven dat je misschien nog minder moet werken zou ik daar vooral naar luisteren. Ik wilde nu dat ik dat ook eerder had gedaan, maar begrijp het ook als je het idee hebt dat je daar nog niet aan toe bent. Dat komt dan vanzelf wel.

    1. Author

      Hoi Sarina,
      Wat dapper dat je er ook zo over durft te schrijven. Een terugval is niet erg, een leermoment en dan groeien we weer verder. Liefs en knuffel

  11. Heel mooi en eerlijk geschreven en beschreven.
    Zo herkenbaar. En zo cliché, het maakt je sterker. Ik vind het heel tof om te zien en lezen hoever je bent gekomen. Echt gegaan voor je droom! Be proud!
    Liefs Nadine

Geef een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

19 + zes =